Media społecznościowe:

RSS:

Radio Watykańskie

Głos Papieża i Kościoła w dialogu ze światem

język:
Radio Watykańskie

Strona główna / Podróże apostolskie

Papieska homilia w Kotonu: szerzyć Chrystusowe królestwo dzisiaj


Benedykt XVI kończy swoją drugą podróż afrykańską. Głównym wydarzeniem jej ostatniego dnia była Msza na „Stadionie Przyjaźni” w Kotonu. Na obiekcie i wokół niego zgromadziło się ponad 100 tys. osób. Był to zarazem najbardziej międzynarodowy akcent tej pielgrzymki. Podczas liturgii Ojciec Święty przekazał podpisaną wczoraj adhortację apostolską Africae munus przedstawicielom Kościołów lokalnych Czarnego Lądu. Również wśród wiernych nie zabrakło grup z pobliskich krajów, jak Togo, Burkina Faso i Niger.

W homilii Benedykt XVI nawiązał do ewangelii z dzisiejszej niedzieli, w której Jezus opowiada o Sądzie Ostatecznym dokonywanym na mocy stosunku podsądnych do cierpiących i potrzebujących. Jest to, jak zaznaczył, fragment zaskakujący dla ludzkiej natury, choć potwierdzony życiem i śmiercią samego Chrystusa – Króla, którego tronem jest krzyż. „Człowiek ochrzczony wie, że jego decyzja o pójściu za Chrystusem może go doprowadzić do wielkich ofiar” – wyjaśnił Papież. Jednak zwycięski Chrystus zmartwychwstały wprowadza nas w nowy świat, „w którym sprawiedliwość i prawda nie jest parodią, świata wewnętrznej wolności i pokoju z samym sobą, z innymi i z Bogiem”.

„«Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata!» (Mt 25, 34). Bracia i Siostry, ten fragment Ewangelii jest rzeczywiście słowem nadziei, ponieważ Król wszechświata stał się bardzo bliski nam, sługą najmniejszych i najbardziej pokornych – mówił Papież. – Chciałbym z miłością zwrócić się do wszystkich, którzy cierpią, do chorych, do dotkniętych AIDS lub innymi chorobami, do wszystkich zapomnianych przez społeczeństwo. Odwagi! Papież jest wam bliski modlitwą i myślą. Odwagi! Jezus zechciał się utożsamić z maluczkimi, z chorymi; zechciał dzielić wasze cierpienia i uznać was za braci i siostry, aby ich uwolnić od wszelkiego zła, od wszelkiego cierpienia! Każdy chory, każdy ubogi zasługuje na nasz szacunek i miłość, ponieważ poprzez niego Bóg wskazuje nam drogę do nieba”.

Benedykt XVI nawiązał następnie do jubileuszu ewangelizacji Beninu, wskazując zarazem na nowe zadania stojące przed tamtejszym Kościołem. Ma on kontynuować dzieło, którego dokonali tam w przeszłości liczni misjonarze. Dziś ten obowiązek spoczywa na samych Benińczykach.

„Kościół istnieje, by głosić tę Dobrą Nowinę! Ten obowiązek zawsze jest pilny! Po 150 latach jest wielu ludzi, którzy jeszcze nie usłyszeli Chrystusowego orędzia zbawienia! Wielu jest też takich, którzy zachowują powściągliwość w otwarciu swoich serc na Słowo Boże! Wielu jest ludzi, których wiara jest słaba i których mentalność, sposób życia ignorują rzeczywistość Ewangelii; myślą oni, że poszukiwanie egoistycznego szczęścia, łatwego zysku czy władzy jest ostatecznym celem ludzkiego życia. Bądźcie żarliwymi świadkami otrzymanej wiary! Sprawiajcie, by wszędzie jaśniało miłujące oblicze Zbawiciela, zwłaszcza wobec młodych ludzi szukających w trudnym świecie motywów życia i nadziei!”.

Podobne słowa padły w innych językach. „Musimy pamiętać, że prawdziwe królowanie polega nie na demonstracji siły, ale na pokorze służby, ani też nie na ucisku słabych, ale na zdolności chronienia ich, aby doprowadzić ich do życia w obfitości – powiedział po angielsku Ojciec Święty. – Chrystus króluje poprzez krzyż, a swymi otwartymi ramionami ogarnia wszystkich ludzi ziemi i pociąga ich do jedności. Przez Krzyż obala on mury podziałów, jedna nas ze sobą i z Ojcem. Modlimy się dziś za ludy Afryki, aby wszyscy mogli żyć w sprawiedliwości, pokoju i radości Królestwa Bożego”.

„Jego Królestwo może być w naszym sercu zagrożone – zakończył Papież swą homilię po portugalsku. – Tutaj Bóg spotyka się z naszą wolnością. My – i tylko my sami – możemy uniemożliwić mu panowanie nad nami, a tym samym utrudnić jego panowanie nad rodziną, społeczeństwem i historią. Ze względu na Chrystusa, wielu mężczyzn i kobiet zwycięsko przeciwstawiło się pokusom świata, aby wiernie żyć swą wiarą, niekiedy aż do męczeństwa. Drodzy duszpasterze i wierni, bądźcie za ich przykładem solą i światłem Chrystusa na ziemi afrykańskiej! Amen”.

tc/ rv